Virtuele tour Klik hier

Geschiedenis

 

Sinds 1 september 2006 zijn wij, Rob en Marjolijn Berrevoets, eigenaar van de voormalige Herenboerderij Renken, aan de Hoofdweg 156 te Midwolda. Hiervoor was Marjolijn tennislerares en Rob was als verkoopdirecteur verantwoordelijk voor sales en marketing van een importorganisatie. Wij woonden in de Randstad, en begonnen steeds meer last te krijgen van de files. De constatering van Non Hodgkin viel samen met een fusie van Rob’s bedrijf en dit was het moment dat we besloten tot een andere invulling. Tijdens een brede oriëntatie zagen we in mei 2005 een reportage over een nieuw project “Blauwestad” en Koningin Beatrix die de kraan opendraaide om een meer te vullen (800ha). Op 1 september 2006 was de overdracht van de boerderij “Renken” .

Ondertussen is er veel gebeurd. De herenboerderij heeft in 2006/2007 een naam en een nieuwe inrichting gekregen, met zoveel mogelijk behoud van oorspronkelijke details en hergebruik van materialen . Wij hebben op de eerste verdieping van het voorhuis 5 bed en breakfast kamers kunnen laten maken, elke kamer met zijn eigen thema. De originele (stijle) trap dient alleen nog als vluchttrap. Op de plaats waar vroeger een soort stijle ladder via een branddeur naar de zolder boven het woonhuis voerde is nu een geheel met de hand gemaakte ‘luie’ trap aangebracht vanaf de receptie. De voormalige graan en aardappelopslag  in  de ‘deel’ van de boerderij is omgebouwd tot 2 familiekamers en de karn- cq meidenkamer was eerst omgebouwd tot ontbijtruimte maar fungeert inmiddels als 3e familiekamer met ook een eigen badkamer. Deze familiekamers komen uit in de boomgaard. Wat aanvankelijk als slaapzaal diende is nu een gezellige ontbijtruimte voor B&B gasten. De voormalige paardenstal is nu Lounge met bar en haard voor groepen, familie-uitjes of bedrijfsfeestjes.   “t’Graanhuys” hebben we omgebouwd tot een dorpje met 8 slaapvertrekken (groepsaccommodatie) en de voormalige aardappelopslag  tot sanitaire ruimte, met totaal 22 douches, 8 wastafels en 6 toiletten. De smederij is nu keuken met tafels en stoeltjes voor de groepsaccommodatie. Sinds voorjaar 2013 is er een functionele inpandige scheiding tussen B&B en het gedeelte voor groepen.  In plaats van de slaapzaal hebben we nu in ’t Graanhuys een (indoor) pleintje met 8 houten cottages als slaapgelegenheid voor de groepsaccommodatie gasten. Ook de tuin heeft een metamorfose doorgemaakt: van schapenwei naar mooi gazon met prachtige slingertuin zoals die aanwezig was vanaf 1925.  Op basis van twee foto’s en een oude luchtfoto zijn we begonnen met de aanleg van de tuin naar het oorspronkelijke ontwerp. Een slingertuin is een bij 19e eeuwse Groninger ‘borgen’ veel voorkomende tuin in Engelse landschapsstijl. Kenmerkend voor de slingertuinen is het verschil in hoogte en het kronkelige verloop van waterpartijen, borders en voetpaden. Herenboeren lieten de slingertuinen aanleggen om de boerderij meer aanzien te geven.

Geschiedenis Blauwestadhoeve

“Het verhaal van Groningen” : De Blauwestadhoeve aan de Hoofdweg in Midwolda is gebouwd in 1879 en staat op de plek waar vroeger de kloosterboerderij van het Grijzevrouwenklooster stond. Het klooster had een enorm landbezit en verpachtte dat aan landbouwers die ook de kloosterboerderij, ook wel voorwerk genoemd, bewoonden. Later werden de landbouwers zelf eigenaar van de gebouwen. Het land daarentegen bleef eigendom van het klooster. Na de Hervorming van 1594 verviel het land aan de stad Groningen. In de boerderij vind je nog een oude muur, opgetrokken van oude kloostermoppen die uit de oude kloosterboerderij afkomstig waren, die hier in de 15e eeuw heeft gestaan. Ook is er een aantal balken ontdekt, die ook uit deze tijd dateren. De boerderij had veel landerijen en een slingertuin. Deze slingertuin is in 2009 in ere hersteld. De voormalige boer (Renken) van de Blauwestadhoeve was een echte herenboer, die altijd keurig in driedelig pak rondliep. Hij wenste aangesproken te worden als ‘mijnheer’, terwijl het in de omgeving gebruikelijk was om een boer aan te spreken met zijn achternaam. Ook was het gangbaar dat de boerin aangesproken werd als juffrouw in plaats van ‘mevrouw’. Vanwege zijn grote rijkdom werd de boer in de volksmond ‘Gouden Kalf’ genoemd, wat hij waarschijnlijk zelf nooit heeft geweten.Tijdens de verbouwing in 2007 werden twee geheime ruimtes ontdekt waar vermoedelijk in de oorlog onderduikers in werden verstopt. Dit is aannemelijk omdat er in een van de ruimtes een pakje shag uit 1942 werd gevonden.  Bij de bevolking, maar ook bij de kinderen van de boer is dit niet bekend. Kennelijk wist men dit geheim te houden.

De sfeer laat zich het best omschrijven als informeel, gemoedelijk, authentiek en gezellig.

 

Zoek & BoekVragen?